آجرک الله یا صاحب الزمان

سلام آقا جون  .. شب شهادت پدر عزیز و مظلومته 

ماروهم اگه قابل دیدی توی غمت شریک بدون

درد و بلات به جونم آقا جون 

تمام دار و ندارم فدات  ... فدای  غمها و غصه هات

فدای بغض تو صدات

فدای غم تو چشات

گر چه این   چرخ غدار  تو را  هرشب و  روز به سوگ پدر ...داغ فرزند  و 

ماتم طفل   مهمان  نموده.

 .فدای قد قامتت بشم جگر گوشه عذرا

 

 نماز لیله الدفن کدوم بیگناه رو قامت بستی ..

در کدوم ساحل  پیکر طفل بی مادر دامن گرفته ای ؟

یتیمان کدام کوچه را امشب پدر گشته ای ..؟

آیه صبر به گوش  کدام  مادر جوان در لحد داده می خوانی ...

فدای صوت داوودیت

شه بی مثل و مانندم

  تورا  چگونه تسلی خاطر شوم؟  

خاکم به دیده  آقا جون   خاکم به دیده.

يا دهر اف لك من خليل ... كم لك بالاشراق و الاصيل

 

الهی و ربی من لی غیرک

 

گر خیال تو در این خانه نبود

یاد تو در همه روز  و شب عمر

آشنای دل بیگانه نبود_

در هیاهوی  حیات     .....  در جهانی که در  آن نیست 

به چه دل می بستم ..../

گذشت امروز فردا را چه باید کرد؟

سلام ای همسفر باتو هستم سلام

به من بگو : امروز چندین سر از تن جداشد ...تو میدانی ؟
چندین سینه با گلوله شکافته شد...تو میدانی؟
آبها جسد چند کودک آواره را به آغوش ساحل سپردند تو میدانی؟
بیداد سرما کدام بی پناه را در تاریکی قبر جا داد...تو میدانی؟
ناله کدام مادر در سوگ فرزند به آسمان رسید... تو میدانی؟
کدام کودک چشم براه پدر در خون شناور نشسته تا بابا با عروسک از راه فرا رسد ...تو میدانی؟
کدام مادر زیر اجاقش هنوز روشن است که جوانش را به شام گرم و دامان مهر
پذیرا یی کند جوانی که تنش را امشب به جای مادر سیل خون در آغوش گرفته ... تو میدانی ؟

امروز گذشت و تا فردا چیزی نمانده
فردا گلوله به انتظار دریدن کدام سینه نشسته...
و تیغ را با کدام گلوی اسیر میعاد است ....تو میدانی؟
راستی تو فردا کجایی ؟

پس تا فردا...

بیرحمی و ترحم

 

 

 رسول الله (ص) فرمودند:

در شب مـعراج زنی در حال عذاب بدیدم

، از گناهش سوال كـردم .پاسخ داده شد كـــــه او

گربه اى رامحكـم بست ،نه او را آبی نوشاند و نه

خوراکش بداد  ونه آزادش نمود که خود چیزی بیابد

  و بدین حال بود تا  بمرد.

خداوند اين زن را به خـاطر آن گناه عذاب كرده است .

 

و چون از بهشت آگاهى يافتـم ، زن آلـوده دامنى بدیدم 

بر سریر لطف یزدان تکیه کرده . ز احوالش جویا شدم

ندا آمد: ايـن زن را گذر بر سگی افتاد از عطش نیمه جان

که زبان از کامش بیرون افتاده بود

 

، او پيراهن از تن درآورد و  در چاهى فرود برد،

پـس آن پارچه را در کام آن زبان بسته فشرد و سیرابش نمود

خدایش بدین مهربانی در حق آفریده ای  بیآمرزید و

خلعت رحمت خویش بر او پوشاند.

نشان از بی نشانها

گفتم که از که پرسم جانا نشان کویت

گفتا نشان چه پرسی آن کوی بی نشان است ..

گفتم مرا غم تو ، خوشتر زشادمانی

گفتا که در ره ما ، غم نیز شادمانیست ..


گفتم که سوخت جانم از آتش نهانم

گفت آنکه سوخت او را کی ناله یا فغان است ..

گفتم فراق تا کی ؟ گفتا که تا تو هستی

گفتم نفس همین است .. گفتا سخن همان است ..

 

مرا یاد...تورا جانا فراموش

پیـــــرمردی موبایلشو بـرد تعمیر کنه . . .

بـعداز مدتی آقایی که موبایل تعمیر میکرد گفـت :

موبایلت سالمه پدرجـان ، چیزیش نیست …

پیـــــرمرد با صدای غمگین گفت :

 

                                  پس چـرا بـچه هام زنگ نمیزنن؟

پا به پای غم من پیر شد و حرف نزد

پا به پای غم من     پیر شد   و حرف نزد

داغ دید از من  و    تبخیر شد و حرف نزد

شب به شب منتظرم بودُ دلش پر آشوب

شب به شب   آمدنم دیر شد و حرف نزد

غصه میخورد  که من    حال خرابی دارم

از همین غصه ی من سیر شد و حرف نزد

وای از آن لحظه که حرفم دل او را سوزاند

خیس شد چشمش و دلگیر شد و حرف نزد

 صورتِ  پر شده از چین و چروکش  یعنی ...

مادرم خسته شد    و پیر شد  و   حرف نزد

 

بابا جان داد

زندگی بار گرانی ست

                        که بر پشت پریشانی توست!

  کار آسانی نیست

                      نان درآوردن

                                   و غم خوردن

                                            و عاشق بودن ...

 

دلا خوبان دل خونین پسندند

دلا خوبان   دل خونین      پسندند

دلا خون شو که خوبان این پسندند

 

 متاع کفر و دین بی مشتری نیست

گروهی آن   ، گروهی این پسندند

 

من از عالم تو را تنها گزیدم

من از عالم    تو را    تنها گزیدم

روا داری که من غمگین نشینم ؟!

 

من از عالم    تورا    تنها گزیدم        

روا داری که من غمگین نشینم

دل من چون قلم اندر کف توست

ز توست ا ر شادمان  وگر حزینم

                بجز آنچ تو خواهی من چه باشم

                 بجز آنچ          نمایی من چه بینم

                 گه از من خار رویانی    گهی گل

                 گهی گل بویم     و گه خار چینم

مرا تو  چون چنان داری     چنانم

مرا تو چون چنین خواهی چنینم

در آن خمی که دل را رنگ بخشی

چه باشم من چه باشد مهر و کینم

                          تو بودی اول و   آخر تو باشی

                         تو به کن آخرم         از اولینم

                         چو تو پنهان شوی از اهل کفرم

                         چو تو پیدا شوی    از اهل دینم

 

بجز چیزی که دادی من چه دارم

چه می جویی ز جیب و آستینم

من ندانم دل کجاست!

ای که می‌پرسی ز من کان ماه را منزل کجاست؟

                          منزل او در دل‌ست، اما ندانم دل کجاست

 

تمنای بهشت

عمر زاهد همه طى شد

" به تمناى بهشت "

او ندانست که در

" ترک تمناست"

بهشت

این چه حرفیست که در  "عالم بالاست بهشت"

هر کجا وقت خوش افتاد، همانجاست بهشت....

دوزخ از تیرگی بخت درون من و توست

دل اگر تیره نباشد همه دنیاست بهشت

 

الهی و ربی من لی غیرک

ای همیشه سبز ای همیشه آبی

ای همیشه باران  ای همیشه جاری 

من امروز با همه سیاهی و تاریکیم

با یاد و نام تو آغاز کرده ام

به بی نیازیت   ناامیدم مکن 

به روشناییت  مرا دراین تیرگی وا مگذار

                                                ای دهنده بی منت

                                                                                           ای کریم بی همتا

انت عمری

               خدای من ...

               به دل نگیر اگر گاهی زبانم از شکرت باز می ایستد!

               تقصیری ندارد قاصر است!

               کم می آورد در برابر بزرگی ات

               لکنت می گیرند واژه هایم در برابرت

               در دلم اما همیشه ذکر خیرت جاریست...

                                                            دوستت دارم...

 

الهی خودت امین بگو

یک روز آرام می گیریم و

چشم از دنیا می بندیم

                        کاش آنروز

                              با لبخندی پر از رضایت پروردگار

                                                                  دوباره دیده بگشائیم .....

 

فصل مهربانی خدا

پاییز است و هوا پر است از

مهربانی هایی که خدا برایمان به بادها سپرده

یادمان نرود که پنجره ی قلبمان باز باشد

                                                               برای ورود خدا

 

قنوت عشق

بیا رو در رو حرف بزنیم

نه نسیم باشد

و نه پرستو

و نه قاصدک کوچک حیاط خانه

من باشم

و تو

و حرفهای درگوشی

 

خدایا دوستت دارم

ﻣﺮﺍ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺭﻭﺯﻫﺎﯼ ﺧﻮﺏ ﺑﺒﺮ

                       ﺳﭙﺲ

                               ﺭﻫﺎ ﮐﻦ ﻭ ﺑﺮﮔﺮﺩ

                                           ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﺁﯾﻢ......

 

خودخواهی

ماهی قرمز این تنگ بلور

 

منتظر بود به دریا برسد...

 

بی خبر بود که خودخواهی من

 

آرزویش به فنا خواهد برد...

 

خواب فروش

چراغ‌های شهر خاموش شدند

ولی هنوز بیدار بود...

مردی که خوابش را هم داشت

             برای زندگی‌اش می‌فروخت..